Edward Raczyński

Hrabia Edward Raczyński należy do grona czołowych poznańskich filantropów, jednak za życia wzbudzał całkiem spore kontrowersje. Wpłynęło na to kilka spraw. Hrabia czynnie włączał się w życie obywatelskie, kierując się zazwyczaj dobrem ogółu niż własnym. Urodził się w okresie nasilonej pracy organicznej, ale jak wielu innych Wielkopolan starał się pomagać jak tylko mógł. Działał również zbrojnie, wcielając się w szeregi armii Napoleona Bonapartego, który miał pomóc w wyzwoleniu Polaków spod rosyjskiego panowania. Można o nim powiedzieć, że był romantykiem, ale zachowywał się jak pozytywista, stąd działalność filantropijna i mecenat nad sztuką. A jednak koniec jego życia nie był spokojny, Raczyński sam sobie odebrał życie, strzelając sobie z armaty w głowę na własnej wyspie. Z tego powodu nie mógł zostać pochowany na cmentarzu, więc leży wraz z żoną pod kościołem w Zaniemyślu. Hrabia zdecydował się na ten akt, gdy zaczęto go posądzać o przywłaszczenie sobie pieniędzy publicznych. Tak naprawdę sprawa związana była budową Złotej Kaplicy przylegającej do bazyliki św. Piotra i Pawła. Raczyński był pomysłodawcą oraz głównym sponsorem przedsięwzięcia, nieliczne fundusze spłynęły z datków społecznych. Z tego powodu hrabia nakazał, by wyryto jego nazwisko jako fundatora kaplicy, co wywołało wielkie protesty. Dzięki niemu w kaplicy znalazły się rzeźby Mieszka I i Bolesława Chrobrego. Ponadto przyczynił się on do rozpowszechnienia zasad higieny. Do jego zasług należy także założenie sieci bibliotek dla biednych mieszkańców miasta. To właśnie one stały się podstawą dzisiejszych filii, które rozsiane są po całym Poznaniu.